( 1 ) حديث صد و هفتاد و نه « 1 » - رسول خدا صلّى اللَّه عليه [ و آله ] و سلم فرمود : « در آخر الزمان گروهى پديد مىآيند كه [ هر چند ] قرآن مىخوانند ليكن از حلقومشان فراتر نمىرود . از دين مانند تيرى كه از كمان بيرون رود ، بيرون مىروند ، نبرد با آنان حقى است كه به گردن هر مسلمانى نهاده شده است » . ( 2 ) حديث صد و هشتاد « 2 » - اين حديث همانند حديث قبلى است . نسائى آن را با سندى ديگر از رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله نقل كرده است . تنها تفاوت اين حديث اين است كه از نشان ديگر آنان خبر مىدهد و مىفرمايد : « علامتشان سرتراشيدن است » . ( 3 ) حديث صد و هشتاد و يك « 3 » - طارق بن زياد مىگويد : با على [ عليه السّلام ] براى نبرد با خوارج رهسپار شديم پس آن كه على آنان را از پاى درآورد فرمود : بنگريد پيامبر خدا صلى اللَّه عليه [ و آله ] و سلم فرمود : « به زودى گروهى پديد مىآيند كه به حق سخن مىگويند ليكن از حلقومشان فراتر نمىرود ، آنان همانند تيرى كه از كمان بيرون رود از حق بيرون مىروند ، علامتشان اين است كه در بين آنان مردى سياه چهرهء كوتاه دست است كه در آن دست موهاى سياه روييده است » . اگر آن مرد [ در بين كشته‌شدگان ] بود شما بدترين مردم را كشته‌ايد و اگر نبود شما بهترين مردم را كشته‌ايد . ما گريان شديم [ كه مبادا چنين كسى در ميان آنان نباشد ] و در جست و جو برآمديم . پس جنازهء آن مرد كوتاه دست را يافتيم و جملگى به سجده افتاديم . على [ عليه السّلام ] نيز با ما به سجده افتاد و فرمود : آنان سخن حقى مىگفتند [ كه از حلقومشان فراتر نمىرفت و از آن ارادهء باطل مىكردند ] .

--> ( 1 ) حديث صد و هفتاد و نه در مصادر ديگر : مسند احمد : ج 2 ، ص 453 ، ح 1346 ؛ كتاب السنه : ص 427 ، ح 911 . ( 2 ) حديث صد و هشتاد در مصادر ديگر : كامل ابن عدى : ج 1 ، ص 237 ؛ كشف الاستار : ج 2 ، ص 363 ، ح 1858 . ( 3 ) حديث صد و هشتاد و يك در مصادر ديگر : مسند احمد : ج 2 ، ص 209 ، ح 848 و ص 410 ، ح 1255 ؛ فضائل احمد : ص 714 ، ح 1224 ؛ انساب الاشراف : ص 283 ، ح 467 .